voorrnk

İzmit ve Müzik

2011-12-29T14:12:00.000-08:00

Geçtiğimiz gün Umuttepe'ye bir güzel sis çöktü ki değmeyin keyfime! Öyle böyle sis değil, bulutlar inmişti yere. Bulutların içinde yürümek! Hava da karanlık, beş metre ötemi görüyorsam iyi! Başım önde gidiyordum, sanki bulutlara nasıl bastığımı görmek için, kafamı kaldırdığımda yolun tam ortasında olduğumu, sisin içinde kendini zor aydınlatan lambaların parklıklığını gördüm. İleriye doğru uzanıyor ve hemen sönüyorlardı. Kaç dakika o şekilde dikildim bilmiyorum. Zaman mefhumunu hak getire!

Sallana sallana yürümeye başladım. Bulutların içindeydim, kendi müziğimle. İzmit herkese başka müzik dinletir işte böyle. Kimi dans ederek yürür, kimi boynu bükük, kiminin elleri kırımıştır,Kimi bakışlar yorgundur, kimilerinde heyecanın pırıltısı gözlerinizi kamaştırır. İzmit herkese başka kucak açar. Liseliler aşklarını kendi müziklerinde yaşarlar b'oğlum! Çalışanların bedenlerindeki yorgunluk, çınarların estirdiği rüzgarla bile gitmez bazen. Özlemlerin tadı başkadır, gri gökyüzü altında. Marina'da gözyaşları yüzünde donanları çok kimse görmez. Fotoğraf makineleriyle üniversiteliler gezinirler. Bir yerlerden yerel bir muhabir elinde kamerasıyla çıkıverir karşınıza.

Müzik Durakları da var artık. O duraklar sessizdir... Bazen misafir ettikleri de yok değildir! Ama bazendir o işte. İzmit'te, herkes kendi müziğini dinler çınarların altında.

Çoktan sınıfın kapısına gelmiştim...

Sanal Kimlik

2011-12-29T10:19:00.000-08:00

Araştırmacaların hedefindeki, günümüz dünyasını kişilik pozisyonu. Daha çok "siber kimlik" olarak karşımıza çıkar. Facebook istatistikleri internette geziniyor. Günde kaç durum güncellemesi, kaç paylaşım... Bunların hepsi reel kişilerin sanal ortamdaki haraketleri. Bu harket kayıtlarının tutulmasının temal iki amacı var; ilki ticari amaç, ikincisi istatistiki amaç. Hedeflerden bahsetmiyorum bile.

Milyarlarca insan her gün çevrimiçi olup, sanal benliklerini "çalıştırıyor".Gerçek hayatta gösteremediği davranışları sanal benliği sayesinde gösteriyor. Kimileri agresif oluyor, kimileri uysal, kimilerinin hedefi cinsellik, kimileri bilgi arıyor. Sanal alemde karşılaşan, çarpışan bu sanal kişiliklerin temel üç dışavurumu mevcut. Bunlardan ilki ve en önemlisi yazı. İkincisi görsel unsurlar(fotoğraflar, videolar) Üçüncüsü de ses. Bunlara bakarak reel kişinin sanalı algılamada iki duyu organı kullandığı aşikar ki çoğu zaman işitme duyusu da kullanılmaz.

Kimi durumların "kişilik bölünmesine" kadar gideceği korkular arasında. Bu durumunsa bluğ çağında olma olasılığının daha yüksek olduğu aşikardır. Velhasılı kelam yetişkinlerin durumu baskılanmış duyguların dışavuruma daha yakın olduğu ancak yetişkinlerin, bilinçli olarak sanal kişilikle gerçek kişiliği tamamen birbirinden ayırma yetisine erişebildiği örneklerle mevcuttur.

Çevrimiçi olan herkes bilinçli veya bilinçsiz bir sanal kişilik oluşturuyor. Sanal kişilik gerçek kişinin üye olduğu websitelerinin toplamıdır. Kişinin o websitesine yönelmesinde gerçek kişilik devreye giriyor. Ancak gerçek kişiliğin ne kadar etkili olduğu da başka bir inceleme konusudur. Zira sanal kişi gerçek kişinin yapamayacağı durumları da maskelemekte çok başarılıdır.

Sanal kişilik gerçek kişiliğe ne kadar yakınsa, gerçek kişinin ruhsal sağlık durumu o kadar iyidir, demek yanlış bir önerme olmaz.

Sanal kimlik, bir robot olabilir, sanal kimlik, kendi kimliğimiz olabilir, sanal kimlik bir araç olabilir. Bunu kullanma sanal kimliği yönetenin tercihleri doğrultusundadır.

Sanal kimlik sadece gerçek kişilere özgü değildir. Tüzel kişiler de bilinçli bir sanal kimlik oluşturma yolundadırlar. Misal olarak Kar amacı güden firmaların Facebook'ta bir hesap, bir sayfa oluşturması bir sanal kimlik oluşturmaya başlamasıdır. Paylaşımları insanların ürünlere bakışaçılarını etkileyecektir. Ancak bu etkileşim gerçek kişinin sanal kimlik süzgecinden geçmesiyle olur.

Sanal kimliği isimlendirmek konusunda insanlar titizlenmeye başlamıştır. Sadece sanal ortamda kullanıllan isimler, ve o ismin ünü gerçek kişi için belli bir tatmin oluşturmaya yöneliktir. Gerçek kişi bu konuda internette hiç kullanılmamış bir isim aramak peşindedir. Bu istek sanal kimliği kişi haline getirmek için aranan yöntemlerden birisidir. Adaşların çokluğu kimileri için büyük bir rahatsılık kaynağı olabilir. Kimileri içinse sorun değildir.

Son zamanlarda sanal kişiliklerin birer gerçek kişiliğe dönüştüğü ve onların takip edildiği de malumdur. Bunlar sosyal medya ünlüleridir. Okuyan Us yayınevinin Dizüstü Edebiyatı serisi de bu sanal kişiliklerin kitaplarını içermektedir. Bu sanal kişiliğin önemi konusunda bize bir göstergedir.Örneklerden birisi samihazinses'in P*ç Güveysinden Hallice kitabıdır. Diğer önemli örnekse Pucca adlı Twitter kullanıcısıdır. Pucca gerçek ismini gizlemekte diretmektedir. Varın nedenlerini siz düşününün.Bu kişiler birer Blogger'dır.

Bunlar olurken çevrimiçindeki bir insann "kimsin sen"e cevabı ilginç sonuçlar doğurur.Sanal kimlik çevrimiçi olunca ne arıyor?..

Yukarıda değindiğim kar amacı güden kurum ve kuruluşların sanal kimliklerinin oluşturulma sebebi bellidir. Ancak bunların hepsi olurken ister bariz bir sanal kimlik oluşturulam isterse oluşturmayalım, gerçek kimlik ne kadar güvendedir? Araştırmacıların, sanal kişiliğe rağbetin sebeplerinden birisinin de olanların sadece ekranda olması olduğudur. Gerçek kimlik ve sanal kimlik olumsuz bir durumla karşılaştığında ekranı değiştirebilir.Durum kısaca budur.

Gerçek kişiler internetten alışverişten çekinirken her türlü beğenisini, sevmediği durumları çeşitli paylaşım sitelerinde paylaşmaktadır.Bu da kişilerin profilini çıkartabilmek için bir sürü veri sağlamaktadır. Verinin çokluğunu Facebook, Twitter, Blogger istatistiklerine bakarak anlamak mümkündür. Dakikada binlerce Tweet, binlerce durum güncellemesi, paylaşım... Ancak internet ile gerçek kişiliğin arasındaki bağlantı için küçük bir örnek olan çevrimiçi alışveriş gerçek kişiliği rahatsız etmeye başlamaktadır.

Gerçek kişi gizliliğe bu kadar önem verirken,gizlilik gerçekten mümkün müdür? NewYorklu bir gazeteci (malesef adını unuttum) bir arama motorunun fi senesinde en çok aranan kelimleri yayınlaması üzerine harekete geçmiştir ve sadece anahtar kelimelerden ve diğer birkaç yan veriden (arama lokasyonu vb) bir çok kişinin adresini tespit etmiştir.

İnternete düşen, internette kalır.

Ünlü hacker Kevin Mitnick'in bir sözü:

En güvenli sistem fişi çekili sistemdir. Fişe takılı hiç bir sistem güvenli değildir.

Gezi Yazısı

2011-12-14T05:57:00.000-08:00

Gezi yazıları üzerinde düşünüyordum bir kaç zamandır. Bazı insanlar gezdiği yerleri fotoğaflar, bazıları hediyelik eşya almayı çok sever, bazılarıysa hiç bir şey yapmadan sadece gezmeye odaklanır. O anı düşünür. Sonrasında, orada yaşadıklarını anımsatacak şeyler toplamaz.

Kimilerinin gezi yazısı yazmak işidir. İşini sevmeyen insan bu işi yapamaz. Bu işi yapanların tatillerini merak ediyorum. Dizüstü bilgisayarları olmadan, kameraları olmadan, bir şey yazmak sorumluluğu olmadan bir kaç gün geçirmek... İşleri kolay değil ve içlerinden gelmese bu iş gerçekten çekilmez. Dışarıdan kolay görünse de, insan istese de istemese de düzen ister. İşleyen demir pas tutmaz, ama fazla işleyen demir de eprir, yorulur.

Seyahat fotoğraflarına bakmak, gezi yazılarını okumak insanın eksik bir yanını tamamlıyor. Ama o geziyi insana veriyor mu? Kendin gezmiş gibi olmak?

Hayal et, gitmek istediğin bir yerdesin. O yerde insanlar zaten orada yaşıyor. Kendini bir anlığına onların yerine koyuyorsun. Yıllardır orada yaşamışsın, orada çalışmışsın. Orası da insana zindan gelmez mi? İnsan düzeni seviyordu?

Değişim kararında iyi tabi. Avustralya'da yerel saat gece yarısında. Hem de yaz. İnsanlar denize giriyorlar! İçlerinden bir tanesi de senin orayı düşündüğün gibi, burayı düşünüyor. Sıcak yaz ayları... Aralıkta? Evet...

New York'ta saat sabahın sekiz buçuğunu gösteriyor. İnsanlar işe gidiyor. Kimileri uyuyakaldığı için geç kaldı, kimileri çoktan başladı. Masalarında filmlerden aşina olduğumuz, vazgeçilmezleri olan kahveleri... Sokaklar orada da soğuk. Kış ne de olsa. Bir anlığına kendini orada düşün. 5. caddeye dönüyorsun. Etrafında binalar...
Bugün de izinliymişsin! New York, kahve ve çörek? Hayır demek zor.

Kanada'dasın! Vencouver'da. 2010 kış olimpiyatları da oradaydı. Bozulmamış doğasını olimpiyatları izleyenler az da olsa görmüştür. Su soğuk! Denize girmek istemezsin. Ama orada bu zamanlarda da sörf yapanlar var! Plajda onları izleyebilirsin. Sayıları az...

Gezmek...

Dinlenmem lazım.

Blog Dünyası

2011-06-04T03:53:00.000-07:00

O kadar çok insan ve o kadar çok kelime var ki! Kimilerimiz daha blogların amacını bile bilmezken kimilerimizse onları çoktantır kullanıyorlar.

Ben de çoktandır takip ediyordum takip etmesine ama teknik açıdan takip ediyordum. Bakalım Wordpress mi geçecek Blogger mı? Yoksa Blogcu mu atakta...

Gelgelelim kendimi kaptırdım Blogger'a. Önce bir dizi-öykü canlandı kafamda. Başladım yazmaya...
Ebedidünya Sonra Kitaplık...

Sonraları diğer yazarları takip etmeye blogçuları takip etmeye başladım. Hele ki Hayal Kahvem'de Molasıvermek çok eğlenceli. Afili Filintilar bambaşka... Tersninja, hem lisedaş ağabeyim, hem de hemşehrim...

Hayal Kahvem'i zaten daha öncesinden de görüp bildiğim bir blogtu. Nereden doğru gelmiştim o kahveye hatırlamıyorum ama (galiba hemşehrilikten doğru) çok zaman sonra bloguma ondan gelen olmuş. İçimde garip bir sevinç oluştu. Tanıdık bir isim tekrar gelmiş... O hatırlamaz. O zamanalar anonim gezer, okurdum sadece. Sonraları zamana, yoğunluğa yenik düşüp bıraktık, unutup gittik...Ama bir şekilde yine karşıma çıktı.

Gazetelerde neden "genç" yazar yok derdim hep. Burada gencin bendeki anlamı daha toy, kalemi yeni tutmaya başlamış yazarlardır. Öyle ki bırakmazlar ama editör ağabeyler! Çünkü onların "kitleleri" var ve mutlaka ünlü isimler olmalı! Bu şekilde dolaşırken Afili Filintilar patlak verdi iki üç sene öncesinde. Gençtiler, ancak yine benim sınıflandırdığım şekilde değil. Afili Filintalar, filinta gibi delikanlılar, filinta kalemlerle...

İşte hala yoktur, toy üniversiteli gençler ellerinde kalemleri köşelerindeki yazılarla...Bırakınız halk döve döve öğrensinler. Ancak buna da izin yok...

İşte o gün bu gündür, bu genç kalemlerin bir günlük gazetesi olsun isterim. Evet, evet ulusal bir günlük gazete!Büyük ağabeylerle beraber. Sadece İletişim Fakültesi'nden olmamalı bunlar. Zira kelimeler onların değildir. Haberciler olsun irili ufaklı. Beceriksiz, acemice haberler olsun gazetelerde. Ancak bu çocuk toyluğu ve saflığı ile bu gazeteye gönül versinler, kimseden de olmasınlar. Onlar kendi yollarını, kendi kalemleriyle, kendi kelimeleriyle çizsinler.

Belki fazla idealistim, evet. Varsın olayım. Bakarsınız ileride bir gün bu hayalimi gerçekleştirmiş bir biçimde karşınızda dururum.

Allah'tan internetimiz ve bloglarımız var! Ya bunlar da olmasaydı biz nasıl okurduk, nasıl duyardık birbirimizi.

Kelimelerle kalın.

Bu yazıyı yazarken Beethoven'dan 7. Senfoni'den bir kısım bana eşlik etti, size de okurken eşlik etsin.(Tabi okuyan olursa.)

Yazı Üzerine

2011-02-17T15:18:00.000-08:00

Yaş gelmiş 20'ye... 2011 Haziran 21... Bayağı olmuş.

Oyunlarla başladı dünyam... Yazılarla devam ediyor. İlkokulda öğredik falan filan. Geçiyorum o kısımları.

Okuma-yazması olan herkes yazabilir... Yazmak mesele değil de ne yazıldığı önemli ki. Bunu da ben mi söyleyeyim?! Yazılanlardan alınan keyif daha da önemli. Bi' adam kendisine not alır, aldığı notu okuyamazsa zaten boşa yazmıştır...

Bir kişi bir hikaye yazar, sonuna da not düşerse "yaşanınca daha güzeldi" diye... O raddeye kadar merak ettirip okutturduysa helal olsun güzel yazmış.

En güzeli aslında bir duygu patlamasında yazılan olgu yazılarıdır... Belli bir kalıp aramaz, insan gibi... Gelişigüzel! Amacına hizmet eden... Ne okunmayı isteyen o anda ne de yazıldığını bilinmesi istenendir...Rahatlattıkça, kişiyi gevşettikçe yazarın yükünü aldıkça okunma isteği doğmaya başlar. Bak orası hala muallaktır benim için. Ne için yazıyorsun?...

Yazmak bi' bakıma şizofren işidir! Herkes yazardı... N'oldu?

Herkes yazar... Ama ne yazdığı önemlidir işte.

Şimdi yazıyorum buraya... İki kişi kafadan okuyacak.Ben de varım etti mi üç? Sonrasını bilmiyorum işte.

Sonrası yok.

Okunup okunmama meselesi olmaktan da çıkıyor artık.

Yazmak, yazmak içine gidiyor.

Dolabı düzenlemek, her zaman dolapta daha çok yer açılmasını sağlar...

Bisiklet

2010-07-30T08:38:00.000-07:00

Bisiklet iyidir, iyidir. of biraz daha ucuzlamasını beklemek lazım ya da adam gibi araştırıp kese uygununu borç harç almak lazım... bana kalsa kendi boyutlarımda imal ettireceğim de para yok işte.

bisiklet türkiye'de yaygınlaşmalı.

e?

nasıl?

adam gibi bisiklet yolu çizilmeli. yeterli değil... bisikletler yeterli değil. kocaeli'de en çok sevindiğim şeylerden birisi de şu oldu: Belirli yerlere bisiklet parkları... harika!

Tatil

2010-07-24T05:36:00.000-07:00

Ne la böyle tatil mi olur? Oturma organım ahşap sandalyeye yapışmış durumda, param bitti... Ekmeği neyle alsam? Hadi bakalım hayırlısı.

Kocaeli Üniversitesi Senatosu Duyurusu - 2 Haziran 2010

2010-06-02T03:19:00.000-07:00

KAMUOYUNA DUYURU

1. 31 MAYIS 2010 GÜNÜ SAAT 00.10’DA İSKENDERUN DENİZ İKMAL DESTEK KOMUTANLIĞI’NDA NÖBETÇİ PERSONELİ TAŞIYAN ASKERİ ARACA BÖLÜCÜ TERÖR ÖRGÜTÜ TARAFINDAN ROKETATAR VE UZUN NAMLULU SİLAHLARLA SİLAHLI SALDIRIDA BULUNULMUŞTUR. SALDIRI SONUCUNDA 7 ER ŞEHİT OLMUŞ VE 6 ER YARALANMIŞTIR.

2. İSRAİL’İN GAZZE’YE 3 YILDIR UYGULADIĞI AMBARGOYA DİKKAT ÇEKMEK VE İNSANİ YARDIMDA BULUNMAK İÇİN 3 KARGO VE 3 YOLCU GEMİSİNDEN OLUŞAN “İNSANİ YARDIM ULAŞTIRMAYI HEDEFLEYEN BARIŞ KONVOYU” DOĞU AKDENİZ’İN ULUSLARARASI SULARINDA 31 MAYIS 2010 GÜNÜ SAAT 04.30’DA İSRAİL ASKERİ UNSURLARI TARAFINDAN SİLAHLI SALDIRIYA UĞRAMIŞTIR. “ROTAMIZ FİLİSTİN, YÜKÜMÜZ İNSANİ YARDIM” KAMPANYASI ÇERÇEVESİNDE 10 BİN TON YARDIM TAŞIYAN 6 GEMİYE YAPILAN SALDIRI SONUCUNDA YARDIMSEVER 9 KİŞİ ÖLMÜŞ VE 25 KİŞİ YARALANMIŞTIR.

3. BÖLÜCÜ TERÖR ÖRGÜTÜ’NÜN İSKENDERUN’DAKİ SALDIRISI İLE İSRAİL’İN YARDIM GEMİLERİNE SALDIRISI UYGAR DÜNYANIN HİÇBİR ZAMAN KABUL EDEMEYECEĞİ İNSANLIK DIŞI EYLEMLERDİR.

4. GÜÇLÜ DEVLETİMİZİN BÖLÜCÜ TERÖRÜN ÜSTESİNDEN MUHAKKAK GELECEĞİNE VE BU KONUDAKİ KESİN KARARINA İNANCIMIZ TAMDIR. İSRAİL, ULUSLARARASI HUKUKU HİÇE SAYAN BU EYLEMİ İLE ULUSLARARASI TOPLUMDA MEŞRUİYETİNİ TARTIŞMALI KONUMA GETİRMİŞTİR.

5. KOCAELİ ÜNİVERSİTESİ SENATOSU OLARAK, İSKENDERUN’DA ŞEHİT OLAN 7 VATAN EVLADIMIZA VE İSRAİL SALDIRISINDA ÖLEN VE HENÜZ MİLLİYETİ BELİRLENEMEMİŞ 9 YARDIMSEVER İNSANIMIZA ALLAH’TAN RAHMET, 6 YARALI ERİMİZE VE 25 YARALI YARDIMSEVERE ACİL ŞİFALAR DİLERİZ.

SAYGILARIMIZLA.
KOCAELİ ÜNİVERSİTESİ SENATOSU

Yeni Eğlence

2010-06-01T13:22:00.000-07:00

Bloga sardım ya iyice... Başka fikirler de geliyor aklıma, yaptıkça yapıyorum. Bakalım sonumuz hayrolsun.

Yazmak her zaman eğlenceli olmuştur. Blog da buna yardım ediyor işte. Blog dünyası çok genişmiş.

Neyse, yeni eğlencelim, blog-öykü:
http://ebedidunya.blogspot.com

2010-03-19T10:37:00.000-07:00

Koulit?Onu yeni yazdım. ASP'nin eğlenceli yumuşak yüzüyle yazdım. Tabi ki de tekrarlar kimi zaman sıkabilir. Yok, yok sorun oluşturmadı tabi.

İzlenmediğini düşünmek garip.Ama mutlaka kalabalıktan birinin gözüne çarparız. Der ki "logoda anadolu görünmüyor" Şaşırıp kalırsınız tabi. Gözümüzün önündekini görememek bu olsa gerek.

<% if Session("voorrnk")="voorrnk" Then
Response.Write("bizim")
Else
Response.Write("Yolculuk nereye hemşerim")
end if %>

Oturgaçlı Götürgeç

2010-03-08T09:23:00.001-08:00

Kendi kendimize durumları oturtup, kendi kendimize geliştiriyoruz. Kendi kendimiz, biziz biz. Herkes duyamaz benim duyduğum müziği!O müziğin "Ezgi"si özeldir!

Yardım

2010-03-01T10:16:00.001-08:00

Yardım etmek mi büyük erdem yoksa yardım istemek mi? Şu da olabilir, yardım isteyenin yardımını geri çevirmemek mi...

Fatih HAYRİOĞLU, onca işinin gücünün arasında benim kodlarımla ilgilendi, gözden kaçan bir "float"ı bana gösterdi. Küçük demedi büyük demedi.

Ellerine kollarına sağlık Fatih Abi.

Buyrun buradan bakın üstadımız kimmiş:
Fatih Hayrioğlu